Uzun ekran görüntüsünü bölme

Kaydırmalı görüntü bir sorunu çözer ve bir yenisini yaratır. Konuşmanın tamamı, fişin tamamı, yazının tamamı artık tek bir görselde; ve o görsel 1170 piksel genişliğinde, 14.000 piksel yüksekliğinde. Mesajlaşma uygulamaları onu okunmaz bir şeride ezer, yazıcılar ona bir sayfa ve bir duvar dolusu beyaz verir, herhangi bir yere paylaşmak ise kimsenin okuyamayacağı bir küçük resim olarak ulaşması demektir.

Parçalara ayırmak çözümdür ve asıl mesele nereden keseceğinizdir. Yüksekliği eşit bölerseniz kesikler aritmetiğin koyduğu yere düşer; bunun bir karakter satırının tam ortası olma ihtimali başka herhangi bir yer kadar yüksektir. Cümlenin yarısı bir görselin altında, öbür yarısı sonrakinin üstünde: bölünmüş bir görüntüyü bozuk gösteren şey budur ve tamamen önlenebilir.

Bu yüzden her kesik bir öneri sayılır. Hiçbir şey çizilmeden önce, her kesiğin yaklaşık bir buçuk satır kadar yakınındaki satırlar, üzerlerinde rengin ne sıklıkla değiştiğine göre puanlanır: metnin içinden geçen satır her karakter kenarında değişir, iki paragraf arasındaki boşluğa denk gelen satır hiç değişmez. Kesik, yakındaki en sessiz satıra taşınır; bir ekran görüntüsünde bu, bir mesaj balonunun üstündeki ya da bir başlığın altındaki boşluktur. Parçalar kimsenin fark etmeyeceği kadar hafif eşitsiz çıkar, herkesin fark edeceği biçimde bir kelimeyi ikiye bölmek yerine.

Yalnızca bir kesiğin gerçekten ulaşabileceği satırlara bakılır. Görüntünün tamamını okumak bariz ama yanlış uygulama olurdu: 1000 x 20.000 bir görüntü 80 MB ham pikseldir, bir telefonda sekmeyi düşürmeye yeter ve o satırların birkaç yüzü dışında hiçbiri zaten seçilemezdi. Kare karolar tüm bu düzenin istisnasıdır, çünkü orada kaydırılmış bir kesik artık kare olmayan bir karo demektir ve istenen tam da kareydi; onlar tam yerinden kesilir ve son karonun kısa kalmasına izin verilir.